Een onbetaalbaar afscheid

Wow. Beter dan een verjaardag!
Wow. Beter dan een verjaardag!

Een 25-jarig jubileum bij een en dezelfde werkgever ga ik nooit halen. Een keer in de drie jaar krijg ik last van jeuk: zit ik nog wel op de juiste plek?  Meestal duurt het dan nog zo’n 2 jaar voordat mijn tijd er dan echt op zit. Maar deze keer kwam er na 3,5 jaar een einde aan mijn tijd bij het advocatenkantoor dat ik tot nu mijn werkgever noemde. Afgelopen vrijdag nam ik er afscheid, om maandag aan mijn nieuwe baan te geven. En natuurlijk deden zij dat in stijl!

Mijn kamergenoten Anita en Arianne bereidden in het geheim mijn afscheidsfeestje voor. En geloof me, als je iets georganiseerd wilt hebben, dan moet je hen hebben! Zo belde Arianne (bleek later) met Manlief om het perfecte cadeau voor mij te vinden. En besteedde Anita vele uren buiten werktijd achter Adobe Indesign om het meest bijzondere vriendenboekje te maken. Ik werd uitgenodigd voor een borreltje aan het einde van de dag. Mijn verwachtingen waren laag, ik verwachtte de ene helft van mijn collega’s zich na een colaatje naar huis te haasten en de andere helft pas na zes uur aan te komen of er nog een feestje was. Maar boy, what was I wrong!

Niks geen plichtmatige cadeaubon
Niks geen plichtmatige cadeaubon

Op een voor collega’s met familievriendelijk tijdstip had ik eerst een hapje en een drankje met mijn directe collega’s van de staf. En kreeg ik uit handen van Arianne een hele tas vol cadeautjes! Dubbel bijzonder, omdat de cadeaus die ze hadden uitgezocht zo spot on waren en omdat voor je verjaardag je normaal gesproken een plichtmatige cadeaubon van de Bijenkorf ontvangt. Ik voelde me zelfs niet op mijn verjaardag zo bijzonder! Mijn collega’s verwenden me met:

  • Een Molekskin Travel Notebook van New York
  • Een cadeaubon van Douglas (voor MAC Cosmetics of Bobbi Brown spullen, yay!)
  • het kookboek Jeruzalem van Ottolenghi (hoera voor mijn hint in de blog: cadeautip voor een contentmarketeer, hahahaha)
  • Een jaar(!!)abonnement op Runner’s World

Maar het werd beter, nog veel beter. Voordat de echte borrel voor de alumni van kantoor begon, hield voorzitter Rutger een speech. Niet voor de alumni, maar voor mij. Zo bevreemdend als je al die jaren zijn speeches hebt helpen voorbereiden en aan de zijlijn stond van een evenement en dan ineens in de spotlight staat. En daarna kreeg ik uit zijn handen 2 onbetaalbare cadeaus. In het Engels zeggen ze het nog beter: priceless. Cadeaus waar tijd in heeft gezeten, geen geld. Twee cadeaus die sprekend zijn over gever en ontvanger. Twee cadeaus waaruit waardering blijkt.

Wat was het dan???? Als eerste had Anita een advertentie laten ontwikkelen in de campagnestijl van het bedrijf. En in plaats van een illustratie van een non-descript persoon, was ik de hoofdpersoon op de advertentie, van een foto tijdens een Business Run. Die advertentie komt zeker in mijn nieuwe werkkamer te hangen! De tagline “Vergeet ons niet”  zal geen enkel probleem worden.

Mijn eigen brochure in Ploum-stijl
Mijn eigen brochure in Ploum-stijl

Het tweede was een vriendenboekje in de stijl van een communicatiestijlgids, een project wat ik samen met Anita heb geleid. Vormgegeven als de brochure van het kantoor, inclusief met uitgesneden logo! Alle contactgegevens van mijn collega’s, inclusief hun sociale media accounts en een korte boodschap. Maar wat het nog bijzonderder maakte was dat mijn persoonlijke communicatiestijl door Anita was vastgelegd. In waarden, in schrijfstijl, in beeldstijl. In beeld gebracht door voorbeelden van do’s en don’ts, aan de hand van mijn eigen foto’s die ze van mijn Instagram plukte.

Finkelstein's Communicatiestijlgids
Finkelstein’s Communicatiestijlgids

We hadden ooit eens een hevige discussie over de nobele verplichting om als marketeer te bloggen na aanleiding van mijn blog 4 Things you need to know if you want to be a marketing guru. Anita wilde er niet aan, omdat ze niet dacht dat ze over voldoende schrijftalent beschikt. Maar nu bewijst zijzelf het tegendeel: haar schrijfvaardigheid is briljant! In het vriendenboekje geeft ze blijk van haar talent om de essentie van teksten te bepalen, samen te vatten tot samenhangende regels en op onderhoudende manier op papier te zetten. You rock girl!

Ik zou bijna niet weggaan, zo warm was het afscheid. Het vooruitzicht op een nieuwe baan vervult me voornamelijk met angst. Toch weet ik dat ik me liever oncomfortabel voel in een omgeving waarin ik vrij ben om te leren en te groeien. Dus laat ik het warme, comfortabele en gezellig nest achter me. Als werkgever in ieder geval, want ik zal zeker mijn gezicht als alumnus nog laten zien!

Ploum stijl selfie met Anita, Caroline en Arianne
Ploum stijl selfie met Anita, Caroline en Arianne

Dank je wel voor het onbetaalbare afscheid Anita, Arianne, Rutger, en al mijn andere nu ex-collega’s van Ploum Lodder Princen.

xoxo – Irene

Advertisements

4 thoughts on “Een onbetaalbaar afscheid

  1. Hoi Irene! Heb door vakantie helaas je afscheid moeten missen, maar ben blij te lezen dat je een topavond hebt gehad. Hoop je snel te zien bij een Ploum Running event en voor nu veel succes in je nieuwe baan!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s